[inwave_button button_text=”English” button_link=”https://www.nazarethfamily.org/?page_id=1901″ style=”outline” size=”small” align=”right”]
[inwave_heading style=”style2″ title=”Izrael”]

Podobnie jak Papież Jan Paweł II i Benedykt XVI, Papież Franciszek, zwracając się do osób konsekrowanych podczas swojej wizyty w Ziemi Świętej w maju 2014, powiedział: Wy, drodzy bracia i siostry, jesteście wezwani by radośnie iść za Jezusem na tej Ziemi Świętej! To jest dar, ale i odpowiedzialność. Wasza obecność tutaj jest niezwykle ważna. Cały Kościół jest wam wdzięczny i wspiera was swoimi modlitwami.

[inwave_heading style=”style2″ title=”Nazaret – Dom Słowa Wcielonego”]

Nazaret jest związany z tajemnicą obecności Jezusa, Maryi i Świętego Józefa w tej galilejskiej mieścinie, z której Miłość wyszła na cały świat, jak z zachwytem nad tą tajemnicą mówiła nasza Błogosławiona Matka Założycielka:

I tak mi się przedstawiło życie Nazaretu: życie miłości, na zewnątrz praca, obowiązek, oddanie się na wszystko, czego Pan Jezus wymaga. A to wszystko uprzejmie, miłośnie, wesoło, swobodnie, aby wszystkich do Pana Jezusa pociągnął. Ale tam w głębi duszy, w życiu wewnętrznym, tam najściślejsze złączenie duszy z Panem Bogiem. Tak musiał czynić Pan Jezus w Nazarecie. (M. Z., Dziennik, 12.01.1885)

Myśl o utworzeniu placówki w Nazarecie od dawna leżała Siostrom na sercu. Kroniki Generalatu opisują kilka prób założenia domu, ale wysiłki te nie przynosiły spodziewanych rezultatów, aż przyszedł właściwy czas.

W 1994 roku, za pośrednictwem ks. Prałata Krystiana Gawrona i dzięki wielkiej życzliwości Patriarchy Michel Sabbah oraz Biskupa z Nazaretu J.E. Giacinto Marcuzzo, powstał pierwszy dom Zgromadzenia w Nazarecie. Była to długo oczekiwana odpowiedź na modlitwy i pragnienia wielu pokoleń Sióstr.

Przełożoną Generalną była wówczas Matka Maria Teresa Jasionowicz.  20 sierpnia 1994 roku, pierwsze trzy Siostry: S. Rita Kathryn Sperka, S. Róża Pujsza i S. Wiesława Malesa przybyły do ich nowego domu. Siostry objęły posługę w Wikariacie Łacińskiego Patriarchatu w Nazarecie. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż pierwsze Siostry przybyły do miejsca zamieszkania Świętej Rodziny właśnie w Roku Rodziny.

Pierwsze Siostry, które zostały powołane na tę placówkę, musiały na pewno pokonywać wiele trudności związanych z obcą dla nich kulturą otoczenia, nieznajomością języków i wieloma innymi problemami. Ich ogromne poświęcenie, entuzjazm i odwaga zmierzenia się z tymi wyzwaniami, były naprawdę budujące.

Jednak na odnalezienie się w nowej rzeczywistości kultury Wschodu, życia pośród wyznawców trzech wielkich religii monoteistycznych: chrześcijaństwa, judaizmu i islamu, wśród różnorodności językowych, potrzeba było czasu.

Pomimo to, zamieszkanie w Nazarecie było i jest nadal dla Sióstr wspaniałą przygodą, ponieważ, niezależnie od pracy, mają mocno w swojej świadomości pierwotny cel swojego przybycia: Trwać przy duchowym źródle Zgromadzenia, dla Zgromadzenia i w jego imieniu. Tak, jakby były odpowiedzialne za codzienne czerpanie świeżej wody dla odnowy nazaretańskiego ducha wszystkich Sióstr Zgromadzenia.

Posługa naszych sióstr to ciche i cierpliwe podejmowanie zwyczajnych obowiązków, powtarzających się zadań, często wymagających niemałej elastyczności. Patrząc z zewnątrz, praca ta może wydawać się monotonna, ale nic bardziej mylnego. Siostry prowadzą bardzo dynamiczny tryb życia, za którym kryje się całe bogactwo, które czerpią z otaczającej je rzeczywistości, każdego dnia trochę więcej odkrywając Ziemię Jezusa Chrystusa.

Ponieważ Siostry mieszkają w pobliżu Bazyliki Zwiastowania, często przyjmują przybywających pielgrzymów oraz gości, w tym również nasze Siostry. Pośród codziennego życia, Patriarchat odwiedzają także liczni goście z całego świata. Siostry mają więc okazję do spotkań i rozmów z nimi.

Jedną z powierzonych Siostrom posług jest towarzyszenie w różnych wydarzeniach i celebracjach liturgicznych Ks. Hanna Kildani, obecnemu Administratorowi Apostolskiemu w Nazarecie. Siostry angażują się w życie Kościoła i biorą udział w uroczystościach Kościoła lokalnego w Ziemi Świętej, którego są częścią – żywymi kamieniami – i świadkami ważnych wydarzeń.

Siostry nawiązały również relacje z wieloma rodzinami w swoim środowisku. W swojej posłudze pamiętają o osobach starszych i chorych, odwiedzając ich w szpitalach lub domach dzieląc z nimi radości i smutki.

Na przestrzeni tych ponad 25 lat życie Sióstr nazaretanek w Nazarecie, tak jak życie Najświętszej Rodziny, cechuje zwyczajność i prostota. Jak Jezus, Maryja i Józef żyją zwyczajnym rytmem codzienności, w ukryciu i cichości wykonują swoje prace, w wierności życiu modlitwy. Uczestnicząc w uroczystościach religijnych, podtrzymują relacje z wiernymi i żyją na co dzień problemami tego Kościoła.