POŻEGNANIE Z PIĄTĄ EWANGELIĄ

Wielbi dusza moja Pana… za 21 lat mojej posługi w Wikariacie Łacińskim w Nazarecie, moje serce napełnia się wielką wdzięcznością Bogu i ludziom. Żyć w takim miejscu, gdzie Niebo dotknęło ziemi, gdzie Słowo stało się Ciałem, to odpowiedzialność, przywilej, łaska, to życie ukryte w rytmie codzienności i cichości serca, w sercu Kościoła.

Dziękuje Ci Maryjo, za zaproszenie mnie przez ślub posłuszeństwa do Twojego domu, gdzie Słowo stało się Ciałem.

Dziękuje Ci Maryjo, za otwarte Twoje serce i drzwi Twojego domu, gdzie mogłam przychodzić i uczyć się od Ciebie modlitwy, pokory, ukrycia, gościnności i wypraszać potrzebne łaski dla całego świata. Maryjo, ile razy nie umiałam sobie poradzić w różnych sprawach, wtedy Ty przychodziłaś ze swoja mocą, dziękuje Ci za Twoją miłość.

Moje serce patrzy w wstecz z wielką wdzięcznością, za każdego spotkanego bliźniego: biskupów, kapłanów, siostry zakonne i świeckich, którzy nie wstydzą się swojej wiary, za rodziny, które przychodziły z całymi rodzinami do kościoła na Msze Św. i dzieci biegające po kościele z chlebem w ręku, bo kościół dla nich, znaczy dom, za pielgrzymów, za strach wojny i niepewności, co będzie jutro, za częste myślenie o śmierci, prześladowaniach i męczeństwie, za ludzi, którzy 30 km od nas umierają, a my możemy pomóc tylko modlitwą lub aż modlitwą.

 Dziękuje za każdą naszą siostrę, która tutaj pracowała, za każdy wysiłek, zmaganie i trudy –za to, ze razem żyłyśmy i poznawałyśmy piątą Ewangelię -Bogu niech będą dzięki!

Dziękuje szczególnie obecnej wspólnocie za miłość, troskę i że mam komu przekazać ten wspaniały SKARB NAZARETU i polecam Was opiece Bożej.

Dziękuję za uznanie i niespodziankę ofiarowane przez Kościół-Matkę naszej nazaretańskiej pracy  w Wikariacie łacińskim w Nazarecie.

Nie umiem dziękować CI Panie, bo małe są moje słowa, zechciej przyjąć moją modlitwę i naucz mnie życiem dziękować

s. Wiesława Malesa od Jezusa i Jego Matki

Posłużę się refleksją Pawła VI fragmentami z homilii wypowiedziane w Nazarecie.

Nazaret jest szkołą, gdzie zaczyna się rozumieć życie Jezusa: szkołą Ewangelii. Tutaj rozumie się jak patrzeć, jak słuchać, medytować, jak przeniknąć tak głębokie i tajemnicze znaczenie tej prostej, pokornej i pięknej manifestacji Syna Bożego.

Tutaj odczuwa się potrzebę obserwacji środowiska, Jego pobytu między nami: miejsca, czasu, zwyczajów, języka, praktyk religijnych, jednym słowem tego wszystkiego czym się otaczał Jezus, aby się objawić światu.

Najpierw lekcja ciszy

Oby obudził się w nas szacunek do ciszy, tego wspaniałego i niezbędnego milczenia duszy w nas, którzy jesteśmy napastowani przez tyle hałasu, przez kłopoty i krzyki w naszym nowoczesnym życiu, głośnym i nadwrażliwym. O! Ciszo nazaretańska, naucz nas skupienia, życia duchowego, dyspozycji słuchania dobrych rad od prawdziwych nauczycieli; naucz nas potrzeby i wartości nauki, medytacji, wzbogacania życia osobistego, modlitwy, którą Bóg tylko sam widzi w sekrecie.

Lekcja życia rodzinnego

Oby Nazaret nam pokazał, co to jest rodzina, jej komunia miłości, jej surowa i prosta piękność, jej święty i nienaruszalny charakter! Przyjmijmy z Nazaretu, że nauczanie, które otrzymujemy jest łagodne i niezastąpione i że w planie społecznym rodzina jest najważniejsza i niepowtarzalna.

Lekcja pracy

O! Nazarecie, rodzinny domu « Syna cieśli », to tutaj chcemy zrozumieć i święcić surowe i wymagające, odkupieńcze prawo mozołu ludzkiego, przywrócić świadomość szlachectwa pracy, przypomnieć, że praca nie może być celem samym w sobie. Jakże byśmy chcieli na koniec pozdrowić wszystkich pracujących na całym świecie i pokazać im ich największy model, ich boskiego brata, proroka ich pięknych i słusznych spraw: Chrystusa, Pana naszego !

Read more

ZJAZD REGIONALNY W UKRAINIE

W dniach 28.04. – 8.05.2021 s. Alina Furczyk, asystentka generalna przebywała w Ukrainie. Głównym celem wizyty był udział w zjeździe wszystkich Sióstr Regionu świętego Michała Archanioła. Do Hajvoronu przyjechało 18 Sióstr, by wspólnie uczestniczyć w dorocznym spotkaniu. Na zjazd została zaproszona s. Maria Santus z Warszawy, która poprowadziła dla Sióstr warsztaty i wykłady dotyczące emocjonalności, komunikacji i relacji. Spotkanie trwało od 30.04 do 4.05 i był to niezwykle wypełniony czas. Siostry korzystając z fachowej pomocy i bogatego doświadczenia s. Marii, miały możliwość wejścia w głąb swoich uczuć i emocji, by lepiej poznać siebie oraz z innej perspektywy spojrzeć na swoją historię życia i relacje we wspólnotach. Był to także błogosławiony czas ciszy i modlitwy w tym pięknym zakątku Ukrainy, a możliwość spacerów i innych form rekreacji, dawała wszystkim dużo radości. S. Alina podzieliła się także z Siostrami refleksją na temat posłuszeństwa jako wyrazu oblubieńczej relacji z Jezusem oraz niezwykle istotnego aspektu naszej nazaretańskiej tożsamości.

Po powrocie z Hajvoronu odbyło się także spotkanie z całą Radą Regionu, na temat różnych stylów komunikowania się i wyzwaniach rozeznawania wspólnotowego w zarządzaniu. Przed samym wyjazdem s. Alina spędziła razem ze wspólnotą z Browar cały dzień na świętowaniu dnia junioratu s. Natalii Tereszczuk. Była to okazja wspólnego zwiedzania ogrodu botanicznego w Kijowie. Budząca się do życia przepiękna przyroda, kwiaty, krzewy, drzewa i przepiękne widoki na Dniepr oraz pobliskie monastyry były ukoronowaniem tego pięknego czasu.

Read more

NOWICJAT W GHANIE

23 kwietnia 2021 r., w dzień rocznicy beatyfikacji naszej Matki Założycielki, w Chiraa w Ghanie miała miejsce historyczna uroczystość. W tym dniu do nowicjatu zostały przyjęte dwie pierwsze ghańskie Siostry: s. M. Angela Kissiwaa i  s. M Theresah Anane. Aktu przyjęcia Sióstr w imieniu Zgromadzenia dokonała s. Speranza Grzebielec, radna generalna odpowiedzialna za domy misyjne w Ghanie. W uroczystości wzięły udział Siostry ze wspólnot w Chiraa, Sunynai i Yamfo.

Akt przyjęcia Sióstr do nowicjatu poprzedziła Msza święta celebrowana 22.04 w kaplicy Sióstr, po której nastąpiło poświęcenie krzyży dla sióstr Nowicjuszek. Cały następny dzień Siostry przeżyły w skupeniu, a o 15. 30 rozpoczął się rytuał przyjęcia do nowicjatu. Były to niezwykle wzruszające chwile. Po celebracji podczas której Siostry otrzymały białe welony, odbyły się wspólne nieszpory, a po nich życzenia i pełen radości czas kolacji i rekreacji.

Uwielbiamy Boga za dar powalania naszych Sióstr do Nazaretu i błogosławieństwo dla naszej afrykańskiej misji.

Read more

ODZNACZENIE DLA S. WIESŁAWY MALESY

Pragniemy podzielić się ogromną radością z całym Zgromadzeniem, że w Nazarecie nasza s. Wiesława została odznaczona przez Patriarchat Jerozolimski Medalem Grobu Bożego. Jest to najwyższe odznaczenie nadawane przez Patriarchat za zasługi i służbę dla Kościoła w Ziemi Świętej.

Ceremonia nadania medalu odbyła się 17 maja 2021 r., w Wikariacie Łacińskim w Nazarecie w obecności Patriarchy Pierbattisty Pizzaballa, Ks. Bp. G. B. Marcuzzo, kapłanów, pracowników i przyjaciół Wikariatu. Dziękujemy s. Wiesławie za jej oddaną posługę i miłość do Kościoła w Ziemi Świętej.

I jeszcze krótka wiadomość od Sióstr z Nazaretu:

Kochane Siostry i Przyjaciele,

Z przekazów medialnych wiedzą Siostry, jaka sytuacja jest w Izraelu, gdzie już od ponad tygodnia trwa „nowy – stary”  konflikt Izrael – Strefa Gazy. W trwającym obecnie  konflikcie zamieszki między społecznością izraelską a arabską  wybuchają tez w innych miastach, m.in. w Jerozolimie, Hajfie, Akko, co jest niepokojące.  Tu w Nazarecie na szczęście nie dochodzi do aż tak skrajnych starć. Nie ma u nas bezpośredniego zagrożenia pociskami z Gazy. Wieczorami Arabowie demonstrują na ulicach, są krzyki, hałasy, palone są także różne rzeczy na ulicach. Wieczorami po prostu ludzie raczej nie wychodzą na ulice, wiec i my po prostu pozostajemy w domu.

Drogie Siostry, trwajmy złączone w modlitwie do Pana, by Duch Święty oświecił serca rządzących państwami, by szukali porozumienia i pragnęli chodzić „drogami pokoju”. Niech nasza wspólna modlitwa rozprasza mroki wojny i przemocy!

Pozdrawiając z Nazaretu,

s. Christella, s. Wiesława i s. Bogusława

Read more

WIZYTACJA W HISZPANII

W dniach 7-14 maja s. Alina Furczyk, asystentka generalna wraz z s. Lucyną Fraczek, ekonomką generalną wizytowały dom misyjny w Benicasim w Hiszpanii. Wizytacja trwała tylko tydzień, ale obfitowała w liczne spotkania. Przede wszystkim był to czas spędzony z Siostrami, które chętnie dzieliły się swoim doświadczeniem życia i nowych wyzwań apostolskich, a także troską o odczytanie, jak najlepiej mogą służyć Bogu w Kościele hiszpańskim. Siostry radne miały możliwość poznać miejsca, gdzie posługują nasze Siostry oraz zapoznać się z ich najbliższymi współpracownikami. Brały także udział w spotkaniach i modlitwach grup związanych z Siostrami. Hiszpania to kraj, który wydał wielkich świętych, ale także dzisiaj Kościół w Hiszpanii odradza się i działa w małych, ale bardzo prężnie działających grupach parafialnych. Jest naszą ogromną radością, że Siostry mogą szerzyć nasz charyzmat właśnie tam.

Read more

POBYT W DOMACH MISYJNYCH W GHANIE

W dniach od 16 lutego do 10 marca 2021 roku s. Alina Furczyk, asystentka generalna i s. Speranza Grzebielec, radna generalna przebywały w Ghanie.

Siostry odwiedziły wszystkie nasze domy: w Chiraa, Sunyani i Yamfo oraz obie nasze szkoły, by lepiej poznać warunki i środowisko w jakim Siostry żyją i posługują. Podczas tego czasu w każdej wspólnocie Siostry dzieliły się Słowem Bożym i miały spotkanie dotyczące naszego charyzmatu. Uczestniczyły także w życiu wspólnot, odwiedziły parafie i instytucje, z którymi są Siostry związane. Miały także możliwość odwiedzenia najbiedniejszych rodzin, z którymi pracują nasze Siostry. S. Alina i s. Speranza wzięły także udział w spotkaniu polskich misjonarzy pracujących w Ghanie, na które przybył także nuncjusz apostolski ks. bp Henryk Jagodziński oraz spotkały się z biskupami diecezji Suniani i Goaso, w których pracują  Siostry. Siostry odwiedziły także nowicjat Sióstr Służebnic Ducha Świętego, szkołę prowadzoną przez lokalne Zgromadzenie oraz ogromną szkołę Salezjanów w Teme, aby zobaczyć, jak w tych warunkach pracują inni misjonarze i bardziej zrozumieć specyfikę tej kultury.

Na zakończenie pobytu w Ghanie Siostry spotkały się również z Przełożonymi wspólnot, a potem ze wszystkimi Siostrami. Było to bardzo poruszające Spotkanie, na którym Siostry dzieliły się doświadczeniami swojego misjonarskiego życia i swoim rozumieniem misji i swojego w niej miejsca, starały się także porozmawiać na temat wyzwań i przyszłości misji w Ghanie. Siostry Postulantki podzieliły się także, jak widzą rolę i misję naszego Zgromadzenia w tym Kościele.

Był to niezwykle bogaty i piękny czas. Jest naszą ogromną radością, że nasza misja w Ghanie rozwija się i wydaje tak piękne owoce.

Read more

DALSZA CZĘŚĆ WIZYTACJI W PROWINCJI DOBREGO PASTERZA

POZZA DI FASSA

W dniach 12 do 17 lutego 2021 r. s. Angela Marie Mazzeo, przełożona generalna wraz s. Amabilis Sikorą, sekretarką generalną i s. Goretti Komońską, przełożoną prowincjalną przebywały na wizytacji w Pozza di Fassa. Siostry spotkały się ze wspólnotą trzech Sióstr oraz miały możliwość poznać specyfikę pracy Sióstr w tej bardzo prężnie działającej parafii. Siostry z oddaniem służą lokalnej społeczności i są blisko ludzi i ich codziennych spraw. Dom Sióstr otacza majestat ośnieżonych szczytów górskich i przepiękne widoki, które pozwalają rzeczywiście poczuć bliskość Boga i być wdzięcznym za wspaniałość stworzonego świata.

VIA NAZARETH

Wizytacja w domu generalnym trwała od 18 do 24 lutego. Choć na co dzień wspólnota domowa jest ściśle związana z Zarządem generalnym, to jednak czas wizytacji daje możliwość spotkania się w sposób pełniejszy i bardziej indywidualny.

FRANCJA

W dniach 4-18 marca 2021 r, s. Angela Marie Mazzeo, przełożona generalna przebywała razem z s. Goretti Komońską, przełożoną prowincjalną na wizytacji we Francji. Siostry odwiedziły obie nasze wspólnoty w Paryżu i Courbevoie. Był to czas wypełniony rozmowami i spotkaniami z Siostrami. Obie wspólnoty bardzo zaangażowane są w służbę młodym ludziom a także wspierają wiele rodzin w  środowisku polonijnym. Siostry wzięły także udział w spotkaniu Stowarzyszenia Najświętszej Rodziny  w ośrodku rekolekcyjnym Emaus. Mamy nadzieję, że ta piękna misja zapoczątkowana jeszcze przez naszą Matkę Założycielkę będzie się nadal rozwijała.

ANGLIA

Wizytacja w Anglii z powodu trudnej sytuacji epidemiologicznej trwała od 19.04 do 12.05. 2021 r., dłużej niż w innych miejscach, gdyż Siostry były zmuszone przebywać w obowiązkowej kwarantannie przez 10 dni. Tym razem s. Angeli Marie Mazzeo towarzyszyła s. Amabilis Sikora, sekretarka i radna generalna oraz s. prowincjalna Goretti Komońska. Siostry w Enfield kontynuują misję naszej Matki Założycielki i starają się szerzyć nasz charyzmat w bardzo zróżnicowanym kulturowo i zlaicyzowanym społeczeństwie. Także tutaj Siostry pomagają miejscowej Polonii, włączając się w życie polskiej parafii. Czas spędzony razem był bardzo wypełniony rozmowami, spotkaniami różnego typu oraz wspomnieniami naszych starszych Sióstr.

Read more

POCZTÓWKA Z KAZACHSTANU

Wszystko zaczęło się od zdjęcia. Stara fotografia, na której wijąca się droga zdawała się nie mieć końca. Zachwyciła mnie przestrzeń tego kadru. I cisza. Zwykłe zdjęcie, jedno z wielu w albumie. Tak jak Boże Słowo, które wpada w rozorane serce, nie da ci spokoju, dopóki się nim nie zajmiesz, tak nie dał mi spokoju ten obraz, rodząc pragnienie, by kiedyś móc w tej ciszy i przestrzeni zamieszkać.

Pragnienie misji nosiłam w sobie, będąc jeszcze nastolatką, nieśmiało marząc o posłudze na afrykańskim lądzie u boku Sióstr Służebnic Ducha Świętego. Wstępując do Nazaretu (trzydzieści kilka lat temu.. 😉 ), nie sądziłam, że odnajdę tę drogę ze zdjęcia, że zamieszkam w domu na stepie, na kazachskiej ziemi, w samym środku Centralnej Azji.. Cóż, Pan Bóg spełnia marzenia – trochę w innym czasie, miejscu, w innych okolicznościach przyrody. Każdego dnia błogosławię Boga za to doświadczenie: odnajdywania Go właśnie tutaj – w Eucharystii, w Jego Słowie, w ludziach, których stawia na tej drodze i proszę o łaskę wiary i wierności w tej misji, do której mnie zaprosił.

Nasze siostry przyjechały do Kellerowki na początku sierpnia 2012 roku. Nie była to pierwsza placówka naszego Zgromadzenia (wcześniej Karaganda i Ekibastus). Od 2013 roku w każde wakacje przyjeżdżałam z wolontariuszami na miesięczną posługę do jednej z tutejszych parafii. Ale tamtego lata 2017 roku – zostałam „na dłużej”… W domu na peryferiach wiary, ludzkiej biedy, tej materialnej i tej duchowej – w naszej nazaretańskiej misji na stepie.

Kazachstan. Kraj w Azji środkowej, nad Morzem Kaspijskim, dziewięciokrotnie większy od Polski, którego obecną stolicą jest Astana. Na północy graniczy z Rosją, na południu z Turkmenistanem, Uzbekistanem i Kirgistanem, na wschodzie z Chinami. W latach 1936 -1939 na rozkaz Stalina do tego kraju za Uralem wywieziono około 70 tysięcy Polaków, a wraz z nimi Niemców, Ukraińców i Białorusinów. Dzisiaj na tej męczeńskiej ziemi mieszka około 100 narodowości. W 70 procentach to wyznawcy islamu. Chrześcijan jest niewiele ponad 20%, z czego katolików tylko kilkadziesiąt tysięcy osób. Posługują się językiem rosyjskim i kazachskim, pracują sezonowo na tysiącach hektarów urodzajnej ziemi wynajętej państwowym spółkom. Większość powierzchni stanowią równinne niziny i wyżyny, przechodzące od południa w pustynie. Na wschodzie wzdłuż granic rozciągają się malownicze wysokie pasma górskie Ałtaju i Tien-szanu. Suchy, kontynentalny klimat sprawia, że najniższe temperatury zimą dochodzą do -45 stopni Celsjusza’ a latem najwyższe do +40 st. C.

Im dłużej tutaj jestem, w tej ogromnej przestrzeni ciągnących się tysiącami kilometrów stepów i pól, w tym na pozór nieciekawym miejscu, odkrywam pełne kontrastów oblicze tego kraju. Z jednej strony: kraj tętniący życiem, pełen wspaniałych nowoczesnych rozwiązań. Z drugiej:  miejsca, gdzie wodę wciąż czerpie się ze studni, gdzie tygodniami brakuje prądu, a na przystanku autobus pojawia się raz na dwie doby. Spotykam tu różnych ludzi, a każdy to osobna historia. Słucham ich ze wzruszeniem, uświadamiając sobie, jak wiele wycierpieli, splatając swoje losy z historią zamieszkujących ten kraj narodów. Życie tutaj jest surowe. Ciężko o pracę. Po upadku komunizmu, a wraz z nim sowchozów i kołchozów, każda rodzina otrzymała po kawałku ziemi. Niestety, brakowało odpowiedniego sprzętu, wynajem był bardzo drogi, więc ludzie i nie byli w stanie tej ziemi uprawiać. Niektórzy sprzedali swoją ziemię, inni wydzierżawili ją do uprawy w zamian za zboże, mąkę czy też siano. Dzięki temu zyskali również możliwość pracy u obszarników, sezonowej, słabo opłacanej, ale zawsze pracy.

Mieszkamy (s. Letancja, s. Zuzanna i ja – s. Kazimiera) w niewielkim domu, podobnym do wielu w wiosce. Ale nasz jest wyjątkowy przez stałą obecność w  nim Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Objęłyśmy opieką parafialną ochronkę – takie ”mini przedszkole”, posługujemy w kościele , w zakrystii, razem z ojcem proboszczem jeździmy do 9 wiosek, żeby i tam móc sprawować Eucharystię. Staramy się przygotować chętnych do przyjęcia sakramentów świętych. Odwiedzamy starszych, chorych, często bardzo samotnych ludzi. Prowadzimy grupę Matek w modlitwie, umożliwiamy naszej młodzieży uczestnictwo w Ruchu Czystych Serc… To, co możemy ofiarować, to tylko czas, dobre słowo, chwilę rozmowy. Czasem zwyczajną obecność, otwarte uszy do słuchania i serce, by kochało tych, których nam tutaj Bóg dał, bez względu na narodowość, kolor skóry, język. Sadzimy, siejemy, podlewamy. I wierzymy, że Bóg da wzrost.

Chciałabym, żeby tych kilka «pocztówek», które wyślę z Kazachstanu, było moim zaproszeniem do «spaceru» po niesamowitych miejscach, do sięgania poza horyzont zachwytem nad tym, co najprostsze, ale na pewno zaproszeniem do spotkania z żywym kościołem – samotnym, cierpiącym, doświadczonym, ale przecież pięknym i mocnym jak kwiaty na stepie.

S. Kazimiera Wanat

Read more

WIZYTACJA W PROWINCJI JEZUSA DOBREGO PASTERZA

LORETO

Na początku 2021 roku, 18 stycznia s. Angela Marie Mazzeo, przełożona generalna, rozpoczęła wizytację w Prowincji Jezusa Dobrego Pasterza. Pierwszym wizytowanym domem był dom w Loreto, we Włoszech. S. Angela Marie udała się tam razem z s. Speranzą Grzebielec, radną generalną. To miejsce tak umiłowane przez naszą Matkę, także i dziś jest ważne dla naszej duchowości i tożsamości. Modlitwa w Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej i Świętego Domku zawsze jest ogromną łaską i błogosławieństwem. Siostry pracujące w Loreto w ciszy domku Nazaretańskiego ogarniają swoją codzienną modlitwą wszystkie Siostry. Wizytacja zakończyła się 22 stycznia.

VIA MACHIAVELLI

Dnia 24 styczna rozpoczęła się wizytacja w Domu Macierzystym przy ulicy Machiavelli w Rzymie. Siostrze Angeli Marie tym razem towarzyszyła s. Alina Furczyk, asystentka generalna. To było wyjątkowe spotkanie w domu, w którym tak żywa jest obecność naszej Matki Założycielki. Był to niezwykły czas spotkań i wzajemnego umacniania się w wierze. Ponieważ we wspólnocie są Siostry mieszkające w tym miejscu nawet kilkadziesiąt lat, więc podczas rekreacji chętnie dzieliły się wspomnieniami o Siostrach, wydarzeniach i historii domu. Wizytacja zakończyła się 29 stycznia późnym wieczorem.

Siostry na zakończenie wizytacji przygotowały wspaniały dar: od 4 marca codziennie w kaplicy Sióstr będzie Msza Święta ofiarowana za Siostry ze wszystkich Prowincji i Regionu. W ten sposób wspólnota Domu Macierzystego pragnie jednoczyć się w modlitwie ze wszystkimi Siostrami w Zgromadzeniu i wypraszać dla nich wszelkie potrzebne łaski.

4.03 – Zarząd Generalny i domy misyjne

5.03 – Prowincja Świętej Rodziny

6.03 – Prowincja Najświętszego Imienia Maryi

7.03 – Prowincja Najświętszego Imienia Jezus

8.03 – Prowincja Ducha Świętego

9.03 – Prowincja Jezusa Dobrego Pasterza

10.03 – Prowincja Błogosławionych Sióstr Męczennic z Nowogródka

11.03 – Prowincja Maryi z Nazaretu

12.03 – Region świętego Michała Archanioła

Read more

Copyright 2021 © CSFN. Wszystkie prawa zastrzeżone.