Via Giulio Romano (1883) – Bazylika Aracoeli
Opisując pobyt Franciszki Siedliskiej i jej sióstr na Via Giulio Romano, nie sposób nie napisać więcej o dwóch kościołach ważnych dla Nazaretu w tym właśnie okresie.
Pierwszy to Bazylika Aracoeli, w cieniu której Siostry mieszkały w latach 1882-83 i gdzie przychodziły czasem na nabożeństwa. Tajemnicze słowo Aracoeli (pisane też oddzielnie Ara Coeli) znaczy dosłownie ołtarz niebiański, a pełne wezwanie tego kościoła to Bazylika Matki Bożej Ołtarza Niebiańskiego. Nazwa wiąże się z legendą, według której cesarz Oktawian August, jeszcze przed narodzeniem Chrystusa, miał wizję otwierającego się nieba i kobiety z dzieckiem, która powiedziała do niego: „Oto jest ołtarz syna Bożego.” Wezwana sybilla oznajmiła cesarzowi, że kobietą była Maryja, matka Jezusa.
Pierwsza świątynia chrześcijańska powstała w tym miejscu w VI wieku. Od IX wieku przy kościele mieszkali benedyktyni, a od XIII do dziś franciszkanie, którzy nadali świątyni obecny, romańsko-gotycki wygląd. Słynne schody prowadzące do Bazyliki (124 stopnie) zostały ufundowane w XIV wieku jako wotum wdzięczności za oddalenie dżumy. Innym wotum jest sklepienie świątyni uznawane za jeden z najwspanialszych drewnianych sufitów kasetonowych w Rzymie, wzbogacony niezwykłą dekoracją z motywami morskimi. Powstał w XVI wieku po zwycięstwie nad Turkami w bitwie morskiej pod Lepanto.
W Bazylice możemy też podziwiać posadzkę w stylu cosmatesco z XIII wieku czy 22 kolumny z antycznych świątyń, każda inna!, dzielące bazylikę na trzy nawy.
Szczególnym skarbem Bazyliki jest Santo Bambino (Święte Dzieciątko). Jego mała kaplica z lewej strony prezbiterium jest pełna listów z prośbą o łaski i dziękczynnych wotów za cudowne powroty do zdrowia. Oryginał z XV wieku był wykonany z drzewa oliwnego z Getsemani. Jego powstanie otaczają różne legendy. Figurka została koronowana w 1895 roku. Niestety, skradziona w 1994 roku, nie została nigdy odnaleziona. Kopia figurki nie jest jednak otoczona mniejszym kultem, a wiara ludzi nadal jest drogą dla łaski. Przez dziesiątki lat Dzieciątko było wożone do chorych powozami, a potem samochodami kardynałów. Teraz wędruje w pielgrzymce po włoskich parafiach. W uroczystość Objawienia Pańskiego Santo Bambino jest wynoszone z Bazyliki w procesji. Celebrans, stojąc na szczycie schodów, wznosi Dzieciątko ku niebu i błogosławi Nim miasto Rzym.
Znawców sztuki przyciągają inne jeszcze skarby, przede wszystkim renesansowe freski Pinturicchio o życiu św. Bernardyna ze Sieny, który swego czasu mieszkał w klasztorze przy Bazylice. Wewnątrz Bazyliki jest też malutka świątynia (tempietto) poświęcone św. Helenie – matce cesarza Konstantyna.
Zdjęcia: s. Amata Nowaszewska CSFN
Prezbiterium i widok na Rzym ze szczytu schodów Aracoeli – s. Anita Jach CSFN
