Kwirynał (1880) – Sakramentki
W Dzienniku Franciszki Siedliskiej, pod datą 5 kwietnia 1884 roku, znajdujemy informację: „(…) w drodze wstąpiłyśmy do kościoła sióstr sakramentek, gdzie Najświętszy Sakrament ciągle jest wystawiony”, a potem opis duchowego doświadczenia i łaski, jaka stała się udziałem Założycielki. Próbowałam ustalić o jakie miejsce chodzi, ale nie było to łatwe ze względu na kilka zakonów, które na przestrzeni wieków były określane w skrócie jako sakramentki i miały kościoły z wieczystą adoracją w różnych punktach Rzymu. Dopiero notatka s. Gabrieli w Kronice, że w sąsiedztwie ich domu na Kwirynale były siostry sakramentki naprowadziła mnie na właściwy, mam nadzieję, ślad.
Wieczyste Adoratorki Najświętszego Sakramentu, popularnie zwane sakramentkami, zostały założone przez Katarzynę Sordini – Marię Magdalenę od Wcielenia w 1807 roku w Rzymie. W 1839 przeniosły się do kościoła św. Marii Magdaleny przy ulicy del Quirinale, praktycznie naprzeciwko siedziby króla Włoch. Kościół był ufundowany przez arystokratkę rzymską Magdalenę Orsini w XVI wieku, podobnie jak przylegający do niego klasztor dominikanek klauzurowych, w którym ich fundatorka zmarła w opinii świętości w 1605 roku. Magdalena współpracowała z Filipem Neri, z którym założyła na Kwirynale „warsztaty dla dziewcząt”. Św. Filip był też spowiednikiem i kaznodzieją w klasztorze św. Marii Magdaleny.
Spokojne życie sakramentek, oddane pracy i adoracji, zostało przerwane decyzją rządu włoskiego o wyburzeniu kościoła i klasztoru, w celu powiększenia ogrodów królewskich na Kwirynale. Podobny los spotkał pobliski klasztor Klarysek Kapucynek „Corporis Christi” z kościołem Św. Klary. Powodem tych działań była planowana na październik 1888 roku wizyta ostatniego króla Prus i cesarza Niemiec Wilhelma II. Dla młodego państwa włoskiego była to wizyta tak wielkiej wagi, że oprócz nowych ogrodów na Kwirynale remontowano fasady budynków na trasie przejazdu, wznoszono nowe pomniki, dekorowano ulice.
Dziś sakramentki (znane bardziej jako adoratorki) kontynuują swoją misję w 9 krajach. Najwięcej klasztorów mają we Włoszech, w Rzymie ich dom znajduje się teraz przy Via del Casaletto. Ich charakterystyczny, biało czerwony strój niewiele się zmienił od XIX wieku. W ostatnim czasie mogliśmy zobaczyć w mediach jedną z adoratorek – S. Marię Glorię Riva, która 9 czerwca poprowadziła medytację dla papieża Leona i Kurii Rzymskiej z okazji Jubileuszu Stolicy Apostolskiej.
Relacje nazaretanek i sakramentek musiały być na tyle bliskie, że po śmierci Antoniny Zatorskiej, mimo, że nazaretanki nie mieszkały już na Kwirynale, Franciszka poprosiła właśnie sakramentki o użyczenie miejsca w ich grobowcu dla swojej pierwszej zmarłej siostry. Dziś grobowce obu zgromadzeń na Campo Verano sąsiadują z sobą tak samo, jak wcześniej ich domy na Kwirynale.
Zdjęcia:
Bł. Maria Magdalena (Katarzyna Sordini) – Domena publiczna
Achille Pinelli, Kościół św. Marii Magdaleny, 1834 (na obrazie są Dominikanki, które w tym roku jeszcze tam mieszkały) – Domena publiczna
Ogrody kwirynalskie – miejsce, gdzie stał kościół św. Marii Magdaleny – CSFN
Pomnik Karola Alberta, króla Sardynii, ojca Wiktora Emmanuela, pierwszego króla Włoch – CSFN
