Kwirynał (1880) – w sąsiedztwie ziemskiego króla
W nowym mieszkaniu Założycielka zaczęła szybko odzyskiwać siły. Już po kilku dniach zebrała koło siebie swoje Siostry i po raz pierwszy po wielotygodniowej przerwie spowodowanej chorobą, wygłosiła im konferencję. Jej słowa tak mocno zapadły w ich serca, że s. Gabriela wpisała je potem do Kroniki domu.
„Pan nas przywiódł do nowego gniazdka, uporządkowałyśmy się cokolwiek na zewnątrz, teraz trzeba, abyśmy pomyślały o uporządkowaniu duszy naszej (…) O kilka kroków od nas mieszka król ziemski, otoczony podwładnymi, którzy są zawsze gotowi na skinienie jego kapryśnej woli, którzy nieraz przykrości i ofiary osobiste ponoszą, aby mu się przypodobać lub dogodzić jego fantazji. Cóż by to było za szczęście dla nas, żeby nasz Pan Niebieski, nasz Król Ukrzyżowany zakrólował między nami, aby nasz dom stal się Jego królestwem, Jego małym państwem, w którym by On, On jeden panował wszechwładnie (…)
Jakie miejsce stało się dla Franciszki natchnieniem do pięknej konferencji o Królestwie Bożym, której zaledwie fragment zacytowałam? To Pałac Kwirynalski, siedziba papieży, królów włoskich, a obecnie prezydentów Republiki Włoskiej. Jest jedynym na świecie pałacem instytucjonalnym, który pełni swoje funkcje nieprzerwanie od prawie 450 lat. Co do wielkości zajmuje szóste miejsce na liście światowej, jego powierzchnia (110 500 m2) jest 20 razy większa od powierzchni Białego Domu. Od 2015 roku, decyzją Prezydenta Republiki, część obiektu została udostępniona do zwiedzania.
Budowany od 1573 roku przez wybitnych architektów i artystów, początkowo jako letnia rezydencja papieży, a potem od wspomnianego już Pawła V z rodu Borghese, jako stała siedziba dla 30 z nich. W Kaplicy Paolińskiej, która rozmiarami odpowiada Kaplicy Sykstyńskiej, odbyły się cztery konklawe. Wyniki ogłaszano z loggi (balkonu), który do dziś jest nad głównym wejściem do Kwirynału; stąd też papieże błogosławili „miastu i światu”. Projekt loggi zlecono znanemu nam już artyście Gianlorenzo Bernini.
Ostatnim mieszkającym tu papieżem był Pius IX, który po zajęciu Rzymu przez wojska włoskie w 1871 roku, wycofał się do Watykanu i uczynił się jego „więźniem”. Było to zaledwie 9 lat przed wprowadzeniem się nazaretanek na wzgórze kwirynalskie. Siostry były więc naocznymi świadkami wielkich zmian w Pałacu, przeprowadzanych zwłaszcza przez króla Humberta II (1878 – 1900) i jego żonę Małgorzatę Sabaudzką. Dokonano gruntownego remontu wielu sal, a z całej Italii sprowadzono większość będących tam obecnie mebli, arrasów, obrazów i wyrobów ceramicznych.
Po referendum z 2 czerwca 1946, kiedy Włosi opowiedzieli się za obaleniem monarchii, Pałac na Kwirynale stał się siedzibą prezydenta Republiki Włoskiej.
Zdjęcia: CSFN
Widok na Kwirynał od strony Pałacu Pallavicini
Tablice nad wejściami upamiętniające Papieży – budowniczych Pałacu
Loggia błogosławieństw Berniniego
Dziedziniec wewnętrzny
Jedna z sal Pałacu
