150 LAT NAZARETANEK

Śladami Franciszki Siedliskiej po Rzymie (42)

S. M. Beata Rudzińska

Piazza Farnese (1878) – Liberata Lanciotti

7 października 1878 roku Franciszka przyjęła do Zgromadzenia pierwszą kandydatkę nie – Polkę, Liberatę Lanciotti. Liberata urodziła się w 1852 roku w Ciciliano, 40 km od Rzymu. Imię otrzymała najprawdopodobniej na cześć patronki miasteczka, św. Liberaty, męczennicy z II wieku. Jej imieniem nazwano jedno ze wzgórz, a także kościół i klasztor maronicki w Ciciliano. Liberata najpierw wstąpiła do Sióstr Reparatek, ale musiała odejść ze względu na stan zdrowia. W czasie dwuletniego pobytu i leczenia w domu rodzinnym nie opuściło jej pragnienie życia zakonnego. Tym razem, za radą o. Semenenki, spróbowała u Nazaretanek… i została do końca życia. 8 grudnia, w uroczystość Niepokalanego Poczęcia, w obecności o. Semenenki rozpoczęła nowicjat. Założycielka dała jej imię Maria Luigia, na cześć Alojzego (Luigi) Gonzaga, jednego z trzech najmłodszych kanonizowanych Jezuitów, który zmarł w Rzymie pielęgnując chorych na dżumę. Tydzień później, 15 grudnia, dołączyła do siostry Luigi jej krajanka – Marietta. Niestety, po kilku tygodniach, ze względu na zdrowie, powróciła do domu rodzinnego.

Przyjęcie pierwszej Włoszki było jasnym sygnałem ze strony Założycielki, że jej Zgromadzenie nie będzie tylko polskie. Pisze o tym pierwszy biograf Franciszki, Arcybiskup Sardi, który znał ją osobiście: „Mądra i pobożna Założycielka nie popierała wyłączności narodowej napotykanej na nieszczęście w niektórych instytucjach zakonnych (…). Przede wszystkim chciała, by jej Zgromadzenie było katolickie, czyli powszechne (…). Z tej racji nie lubiła nadawanej im w Rzymie nazwy: Siostry Polki – opierała się takiemu tytułowi, nie uznając innego jak tylko zakonnice Najświętszej Rodziny z Nazaretu.” Tak postrzegała Założycielkę także jej następczyni – s. Laureta Lubowidzka i jej pierwsze towarzyszki.

Siostra Luiga złożyła pierwsze śluby zakonne 20 sierpnia 1881 roku, a wieczyste 4 kwietnia 1885, już w domu macierzystym Zgromadzenia przy Via Machiavelli. Tam też zmarła 7 stycznia 1919 roku. Pochowana została na rzymskim cmentarzu Campo Verano.

Zdjęcia:
Widok na Ciciliano z ogrodu klasztoru Santa Liberata – Domena publiczna
S. Luigia – Liberata Lanciotti w pierwszych latach życia w Nazarecie – Archiwum CSFN