W niedzielę, 15 lutego 2026 r., ponad 200 osób wzięło udział w Polonijnej Pieszej Pielgrzymce do Siedmiu Kościołów w Rzymie. Trasa licząca około 25 kilometrów prowadziła przez najważniejsze rzymskie bazyliki oraz Katakumby św. Domitylli, należące do najstarszych i największych katakumb w Rzymie. Organizatorem wydarzenia był Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika, a pielgrzymom przewodniczył metropolita krakowski, kard. Grzegorz Ryś.
Na początku pielgrzymki kard. Ryś podkreślił, że jest to przede wszystkim pielgrzymowanie do osobistej „bazyliki”, która mieści się w sercu każdego człowieka. Krótkie wprowadzenia przed wejściem do poszczególnych świątyń stawały się okazją do spotkania z historią miejsc ważnych dla pierwotnego Kościoła, ale także do budowania wspólnoty między pielgrzymami będącymi w drodze.
Jak zaznaczył ks. Tomasz Jarosz, była to droga nie tylko przez Rzym, lecz przede wszystkim w głąb własnego serca – czas umocnienia wiary, odwagi w poznawaniu siebie, a przez to także w dawaniu siebie drugiemu człowiekowi i przyjmowaniu go takim, jakim jest. Pielgrzymka stanowiła również ważne przygotowanie do Wielkiego Postu.
Szczególnym momentem była Eucharystia sprawowana w Katakumbach św. Domitylli w intencji Ojczyzny i pokoju na świecie. To miejsce spoczynku wielu męczenników pierwszych wieków, m.in. świętych Nereusza i Achillesa. Zachowały się tam jedne z najstarszych malowideł chrześcijańskich, przedstawiających Dobrego Pasterza oraz sceny biblijne. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa Eucharystię sprawowano właśnie przy grobach męczenników – świadków wiary aż do przelania krwi. Kardynał zwrócił uwagę, że ołtarze wznoszono nad ich grobami, a z tej tradycji wywodzi się zwyczaj umieszczania relikwii świętych i męczenników w każdym konsekrowanym ołtarzu. Był to znak jedności Ofiary Chrystusa z ofiarą ich życia oraz wyraz wiary w „świętych obcowanie” – duchową więź Kościoła pielgrzymującego z tymi, którzy osiągnęli już chwałę nieba. Zwyczaj ten jest zachowany w Kościele katolickim do dziś.
Uczestnicy podkreślali, że choć pielgrzymka wymagała fizycznego wysiłku, jej istotą była przede wszystkim droga wewnętrzna – czas refleksji, modlitwy i duchowego umocnienia.
W pielgrzymce uczestniczyli kapłani, siostry zakonne, przedstawiciele rzymskiej Polonii, goście i pielgrzymi z Polski, reprezentanci korpusu dyplomatycznego oraz liczne wspólnoty, w tym Domowy Kościół. Obecna była także liczna grupa sióstr nazaretanek – 4 siostry z Via Machiavelli oraz 14 sióstr z Via Nazareth. Ich udział był nie tylko świadectwem dla innych, ale także wzajemnym ubogaceniem wspólnoty. Każda z sióstr niosła swoje osobiste intencje oraz te powierzane za wstawiennictwem Założycielki.
S. Karmela Baryła
Flickr album: https://flic.kr/s/aHBqjCKSPF
